6089_Imbir_mielony_sImbir mielony jest suszonym i zmielonym korzeniem imbiru. Jednak różnica w smaku jest dość duża i nie można używać imbiru mielonego jako zamiennika świeżego korzenia.

W niektórych przepisach znajdziemy też adnotację, by np. użyć 1 łyżeczki świeżego korzenia i 0,5 łyżeczki mielonego.

O ile imbir świeży jest przyprawą pikantną o ostrym zapachu, imbir mielony nadaje się raczej do potraw słodkich.

 

Do czego?

Przede wszystkim do herbatników, piernika, pieczonych jabłek. Ale też do marynat oraz zup warzywnych i rybnych.

Do grzanego wina i piwa, do aromatyzowania likierów oraz nalewek.

 

Leczniczo:

Ułatwia trawienie. Olejek zawarty w kłączu pobudza wydzielanie śliny i soku żołądkowego, działa żółciopędnie i rozkurczowo, leczy wzdęcia.
Łagodzi mdłości (jest składnikiem leków przeciw chorobie lokomocyjnej), przeciwdziała wymiotom po narkozie i chemioterapii. Wzmaga apetyt.

Zmniejsza agregację (zlepianie) płytek krwi, chroni więc przed tworzeniem się zakrzepów. Jest niezbędnym dodatkiem do menu osób z podwyższonym cholesterolem.

Leczy migreny – regularnie stosowany zmniejsza częstość i ilość ataków, łagodzi też towarzyszące im mdłości.

Ma działanie odkażające i odświeżające, pozostawia miły zapach w ustach. Leczy infekcje, pobudza wydzielanie śluzu. Warto płukać nim bolące gardło (do szklanki bardzo ciepłej wody wsypać 2 łyżeczki sproszkowanego imbiru).

Zwiększa koncentrację i wydajność umysłową, bo poprawia ukrwienie mózgu. Odrobina sproszkowanego imbiru dodana do kawy, niweluje jej szkodliwe właściwości.

 

Nie zalecany dla kobiet w ciąży oraz karmiących. A także przy przewlekłych chorobach układu pokarmowego.

 

Właściwości:

Ostry smak i charakterystyczny aromat imbir zawdzięcza olejkom eterycznym: gingerol, zingeron, citral.

Kłącze zawiera także cukier, białko, żywicę, skrobię, i kwasy organiczne. Witaminy A, C, B-kompleks, wapń, fosfor, żelazo, sód, potas i magnez.


(Visited 1 003 times, 1 visits today)